პირველად რაც დავწერე და მოვიგონე ეს იყო “კუდკუცუნა ლეკვის ზღაპარი” 3 ან 4 წლის ასაკში. მადლობა დედას რომ შეინახა და ჩაიწერა, მე ხომ ალბათ არც გამახსენდებოდა. ცოტათი რომ წამოვიზარდე და თინეიჯერულ გაბრაზებულ წლებში ჩემი აზრების გარესამყაროში გაშვება დამჭირდა, გავაკეთე wordpress ბლოგი, რომელსაც ალბათ 3 ადამიანი თუ კითხულობდა. და ახლა ჩემს ოცდარაღაც წლებში ისევ მოვიდა დრო ჩემმა ფიქრებმა იხილონ შუქი ონლაინ.
ufro metad chem shesaxeb anu ra miyvars:
მიყვარს ვაშლის წვენი, მაგრამ ყოველთვის არა
მზიანი დილა
თვალის შავი ფანქარი
ყურსასმენებში მუსიკის მოსმენა გულის არევამდე დაუსრულებლად
ფანქრით/კალმით წერა ფურცელზე
ქუჩის კატებთან მისალმება
ჩემი ნაწერების კითხვა დაუსრულებლად ისე რომ სიტყვები აზრს კარგავენ